“Hatırımdadır, çocukluk çağımda ibadete, gece ibadet için kalkmaya, zühde ve takvâya hevesliydim. Bir gece babamın hizmetinde oturmuş, bütün gece göz yummamış azîz Kur’ân’ı okumuştum. Ev halkı ise yanımızda uykudaydı. Babama şöyle dedim: “Ne olur şunlardan birisi kalkıp da iki rekât namaz kılsa, öyle bir gaflet uykusuna dalmışlar ki sanki uyumuyorlar, ölmüşler.” Babam şöyle dedi: “Canım oğlum, halkı çekiştireceğine keşke sen de uyusaydın.”

Hz. Enes (ra) rivayet ettiğine göre Rasûlullah (sav) Efendimiz şöyle buyurmuştur:

“Miraca çıkarıldığımda bakırdan tırnaklarla yüzlerini ve göğüslerini tırmalayan bir topluluğa rastladım. Dedim ki: Ey Cebrail bunlar kimlerdir? Dedi ki: Bunlar gıybet etmek suretiyle insanların etlerini yiyen ve onların şeref ve namuslarıyla oynayanlardır.” (Tergîb, IV, 288)